Een tweelingzus missen is toch iets anders dan een gewone zus, het is net alsof er iets is uitgerukt.

Beste lezer,  
Heb jij een tweelingbroer of een tweelingzus verloren? Dan herken je vast bovenstaande uitspraak van de 105- jarige zuster Leona. Zij verloor haar tweelingzus toen ze 99 jaar oud was.
In een recent interview in het t.v programma “KRO-Kruispunt” verwoordde zij treffend hoe sterk de band tussen tweelingen is. En hoe ingrijpend het verlies van een tweelingbroer of een tweelingzus kan zijn. Veel ingrijpender dan het verlies van een gewone broer of zus.
Er zijn maar weinig mensen die dit begrijpen. Of dit verlies van de tweelinghelft nu rondom de geboorte, in de kindertijd of op volwassen leeftijd plaatsvindt: het is altijd schrijnend. Je verliest namelijk niet alleen een broer of zus, je verliest een deel van jezelf. Degene met wie je samen dicht tegen elkaar in de moederschoot groeide, met wie je in nauw contact bent opgegroeid, en die vaak dezelfde lichaamsbouw, interesses en zelfs gedachten had zoals jij, is er niet meer. Om erkenning te krijgen voor dit verdriet en om met het gemis te leren omgaan, ga je op zoek naar hulp. Therapeuten die je kunnen helpen of boeken die kunnen verklaren waarom je je zo voelt. Maar de therapeuten begrijpen je niet en de boeken zijn er niet.
Om de gevolgen van tweelingverlies meer onder de aandacht te brengen heb ik besloten een interviewbundel samen te stellen met de werktitel Geen eenling, geen tweeling.
En daarvoor ben ik op zoek naar tweelingen die van ouders weten dat ze als een tweeling geboren zijn maar als eenling verder leven en naar tweelingen die het verlies van hun tweelinghelft bewust hebben meegemaakt: dus tweelingen die rondom de geboorte, in de kindertijd en op volwassen leeftijd een tweelingzus of een tweelingbroer verloren.

Ik ben Ria Knijnenburg, was werkzaam in de zorg en nu ik met pensioen ben fulltime schrijver. Ook ik ben een halve tweeling op zoek naar informatie. Mijn tweelingzusje overleed toen we drie jaar waren. Door de jaren heen en vooral door verliezen van andere dierbaren, ontdekte ik dat er maar weinig mensen zijn die begrijpen wat het verlies van een tweelinghelft inhoudt, er weinig onderzoek naar is gedaan. Mijn streven is dan ook een boek samen te stellen waar halve tweelingen zich in herkennen, en dat hen en hun omgeving, de niet-tweelingen, inzicht geeft in wat tweelingverlies zo specifiek maakt.
Wil jij met jouw unieke verhaal een bijdrage leveren voor deze interviewbundel? Meld je hier aan. En vragen zijn ook van harte welkom. 

Menu